همه مـحـوند، محـو عـزت ما            از گِـلِ اولـیـاسـت طـیـنـت ما

کنج عُزلَت برای ما گنج است            وه چه سرمایه‌ای‌ست عُزلَت ما

نـگــران نـیـسـتـیـم از مــردن            مرگ ما هست استـراحـت ما

ثـروت مـا مـحـبت زهـراست            نـرسـد ثـروتـی بـه ثـروت مـا

نامه‌هـامـان نخوانده امضا شد            باز راضی نشد به خجـلـت ما

گـریـه کـردیـم راهـمـان دادند            بی نـتـیـجـه نـمـانـد زحمت ما

هر کسی پنج روز نوبت اوست            با بـزرگـان گـذشـت نـوبت ما

فـرصت گـریه را به ما دادنـد            بهترین فرصت است فرصت ما

همه جا رفت و از تو صحبت کرد            هر که بنشست پای صحبت ما

تا که در خـدمت شما هسـتـیـم            دیگـران می‌کـنـنـد خـدمـت ما

خـواسـتـنـد از دیـار تو برویم            نـه، اجــازه نـداد غـیــرت مـا

مـا اویــسـیـم و آمــدیـم، ولـی            دیــدن تـو نـبــود قـسـمـت مـا

شـبی از خاک ما گـذر کردی            مـرده را زنـده کرد تـربت ما

حاجت دل شکسته‌ها گریه‌ست            جان زینب برس به حاجت ما

روضـه داریـم روضـۀ زیـنب            یک سری هم بـیا به هیئت ما

کـربـلا، شـام، هر کجا رفـتی            یک سـلامـی بـده به نـیّـت مـا

ما که از هجـر، بال بال زدیم            و نـیـامـد کـسـی عــیــادت مـا